De stilte glijdt door de ruimte
Weerkaatst langs de muren de overgave van het lichaam aan het smelten en de hier en daar onrust van de geest.

Er zijn soms Yin lessen die ik bewust in stilte doe.
Passend bij de houdingen, het thema of de energie van het moment.

En er zijn momenten dat de stilte zelf haar ruimte inneemt.
Zoals vanavond.

Ik begin de yoga les altijd zonder muziek.
Even aankomen, bij jezelf, te luisteren en voelen naar je adem en gewaar te worden van je lichaam.
En nu besluit de stilte om langer aanwezig te zijn, want geen enkel geluid wil uit welke app of box klinken en dus is ook in de eerste yin houding de uitnodiging om helemaal in de stilte naar binnen te keren.
Dan ineens komt er dan toch beweging van glooiende klanken door de ruimte naar iedereen toe.

De les nadert het einde: Savasana.
Nog even de tijd om helemaal comfortabel alles in je op te nemen van de yin avond.
Met je mee te nemen de komende week in door deze mei maand: de poort naar de zomer, naar het zomervuur.

De klanken blijven uit…

Ik glimlach.
Het zal zo moeten zijn.
Voor de een heel aangenaam,
Voor de ander een langdurige tijd.

Nu ik na de les weer buiten sta, besef ik dat het donkere/nieuwe maan is.
Overgave naar binnen,
In stilte hoor je de klank van jouw innerlijke stem.
Hoe passend dus de ruimte die de zachte stilte vanavond innam.

Hoe is stilte voor jou?

En wat neem jij mee van vandaag, voor jouw komende week, voor deze mei-poort naar de zomer?

Liefs Amanda