Het werd tijd

Dus ben ik gestopt
Uit de dagelijkse beslommeringen
Jouw frisse geur inademend
De groene weelde door mijn ogen
Het fluitconcert van je bewoners langs de stilte
De zon speelt door je bladeren met mijn huid
Je laat me kijken door je weidse blik
Waarin zoveel verhalen schuilen, dansen, stormen en verstillen

Thuiskomen

Onder jouw armen

 

Amanda Beelen